Catacomba maggiore, Wczesnochrześcijańskie miejsce pochówku przy Via Nomentana, Rzym, Włochy.

Catacomba Maggiore, zwana też Coemeterium Maius, to katakumba przy Via Nomentana w rzymskiej dzielnicy Trieste. Powstała w połowie III wieku jako dwa odrębne ośrodki z niezależnymi schodami przy dzisiejszym wejściu na Via Asmara, a pod koniec tego stulecia została połączona. Zawiera jeden z najdłuższych podziemnych korytarzy Rzymu, liczący prawie 200 metrów. Monumentalna kryta, odkryta w 1876 roku przez Mariano Armelliniego, jest podzielona łukiem i ma sklepienia krzyżowe, kolumny z kapitelami, świetlik, wykute w tufie krzesło oraz wykuty w tufie stół na święte oleje.

Katakumba powstała około połowy III wieku jako dwa odrębne ośrodki z niezależnymi schodami przy dzisiejszym wejściu na via Asmara, wykute po opuszczeniu rzymskiej willi wiejskiej i przystosowaniu jej do pochówków. Pod koniec tego stulecia obie części połączono, tworząc największą katakumbę Rzymu, używaną do pierwszej połowy V wieku. Wczesnośredniowieczne itineraria pielgrzymie wspominają naziemną bazylikę poświęconą św. Emerencjanie oraz dwa podziemne groby przekształcone w sanktuaria świętych Wiktora i Aleksandra.

Nazwa Coemeterium Maius pochodzi od rozległości cmentarza i gęstego rozgałęzienia korytarzy, z których jeden ma prawie 200 metrów. Wczesnośredniowieczne itineraria pielgrzymie wymieniają to miejsce pod tą nazwą. W rejonie katedr znaleziono siedem wykutych w tufie siedzeń z pierwszej połowy IV wieku, związanych z obrzędami refrigerium, ucztami pogrzebowymi przy grobach w rocznicę śmierci zmarłego.

Katakumby leżą wzdłuż Via Nomentana, w dzielnicy Trieste, a obecne wejście znajduje się przy Via Asmara. W tym miejscu znajdowały się dwa pierwotne schody wejściowe, zanim pod koniec III wieku połączono oba rdzenie. Cmentarz był używany do pierwszej połowy V wieku.

W 1876 roku Mariano Armellini odkrył tu monumentalną kryptę, którą omyłkowo uznał za grób świętej Emerencjany; późniejsze badania wykazały, że to miejsce pochówku męczenników Wiktora i Aleksandra. Komora jest podzielona łukiem i ozdobiona sklepieniami krzyżowymi, kolumnami z kapitelami oraz otworem świetlnym, a w tufie wycięto krzesło i stół na oleje.