Nostra Signora della Salute, Kościół katolicki i sanktuarium w La Spezia, Włochy.

Nostra Signora della Salute to katolicki kościół parafialny i sanktuarium przy Piazza Brin w dzielnicy Umberto I w La Spezia. Ma jedną sklepioną nawę z matroneami po bokach prezbiterium oraz dwie wieże z neobarokowymi kopułami ukończone dopiero w 1912 roku. Ołtarz główny to barokowe dzieło z marmuru z 1771 roku; czczona Madonna della Salute, olej na płótnie nieznanego autora, prawdopodobnie z XVI wieku, stoi na tronie około jedenastu metrów nad posadzką, otoczona czterema kolumnami z żółtego marmuru z Werony i rzeźbami z marmuru z Carrary.

Budowę rozpoczęto w 1887 roku w ramach nowej dzielnicy robotniczej Umberto I i ukończono w 1900 roku, ale dwie wieże z neobarokowymi kopułami powstały dopiero w 1912 roku. Tablica w baptysterium, umieszczona w 1910 roku z okazji konsekracji przez biskupa Giovanniego Carlego, przypomina, że kościół zbudowano z woli jego poprzednika Giacinta Rossiego według projektu architekta Maurizia Dufoura. Odziedziczył nazwę i kult po XVI-wiecznym oratorium Madonna della Scorza, rozebranym po przeniesieniu dworca z Valdellora.

Nazwa i kult pochodzą od XVI-wiecznego oratorium Madonna della Scorza przy dzisiejszym viale Ferrari, rozebranego po przeniesieniu dworca do Valdellora; część jego kolumn wykorzystano w dawnym Hotelu Terminus. Czczony obraz, olej na płótnie nieznanego autora, ozdobiono w 1925 roku złotymi diademami odlanymi z biżuterii ofiarowanej przez parafian.

Kościół stoi przy piazza Brin w dzielnicy Umberto I w historycznym centrum, naprzeciw Fontana delle Voci Mirko Basaldelli (1956). Wnętrze to jedna sklepiona nawa z matroneami po bokach prezbiterium; czczona Madonna della Salute znajduje się na tronie około jedenastu metrów nad ziemią, otoczona czterema kolumnami z żółtego marmuru z Werony. Na ścianie wejściowej stoją organy Tamburini (opus 92, 1925).

Czczony obraz Madonny della Salute nie ma znanego autora ani pochodzenia; przypuszczalnie pochodzi z XVI wieku. W 1925 roku parafianie ofiarowali biżuterię i ozdoby, które przetopiono na złote diademy zdobiące płótno. Kropielnica przy wejściu nosi jeszcze ślady poważnego aktu wandalizmu z 1907 roku.