Certosa di Valmanera, Dawny klasztor kartuski w Asti, Włochy

Certosa di Valmanera to dawny klasztor kartuski w Asti z kilkoma budynkami ułożonymi wokół prostokątnego krużganku, który tworzy różne strefy funkcjonalne. Dziś kompleks mieści muzeum i centrum gobelinów, które wykorzystują historyczne pomieszczenia.

Miejsce było najpierw opactwem wallombrozjan, San Giacomo di Valleombrosa, założonym przez Jana Gualberta pod murami Asti. Jacques i Barthélemy Scarambi uzyskali jego połączenie z kartuzami w 1387 roku, ratyfikowane bullą Klemensa VII w 1389 roku. Kartuzi powiększyli je o staw rybny i około 60 giornate winnicy i ogrodu nad strumieniem Valmanera. Konsulat zniósł zakony 20 marca 1801 roku, a w sierpniu splądrowano wyposażenie.

Kościół, dedykowany apostołom Filipowi i Jakubowi, zachował gotycką strukturę z końca XIV wieku, z fasadą zmodernizowaną w połowie XVIII wieku. Wnętrze, trójnawowe pod ostrołukowymi sklepieniami, dzieliło się na część dla wiernych i dla mnichów. Wielki chór, wyrzeźbiony w 1496 roku przez Paola Saccę z Cremony z ojcem Tommasem i bratem Imerio, liczył czterdzieści intarsjowanych stall.

Kompleks leży w Borgo San Pietro, w gminnym parku Certosa na północno-zachodnich obrzeżach Asti, w Valmanera. Wejście znajdowało się od południa i miało troje drzwi: środkowe prowadziło do domu gościnnego, lewe do portyku, prawe do budynków gospodarczych. Kościół stał na północy, z fasadą zwróconą na zachód, poprzedzony mniejszym drugim wirydarzem.

Miejsce mieści Arazzeria Scassa, warsztat gobelinów, który odtwarza projekty historyczne przy użyciu tradycyjnych technik rzemiosła. Ten studio pokazuje, jak stare sale klasztoru są nadal aktywnie wykorzystywane do produkcji sztuki dzisiaj.