Madonna of Mercy and Lamentation, Fresk we Florencji, Włochy

Kaplica Vespuccich, druga nisza po prawej stronie nawy kościoła Ognissanti, kryje dwa freski młodego Domenica Ghirlandaia: u dołu Opłakiwanie z martwym Chrystusem podtrzymywanym przez Marię i jasnowłosą Magdalenę na tle obwarowanego miasta i wzgórza Golgota; u góry Madonna Miłosierdzia, której szeroki płaszcz podtrzymują dwa anioły nad klęczącymi Vespuccimi, a stopy spoczywają na stopniu z napisem MISERICORDIA DOMINI PLENA EST TERRA.

Wespucci, rodzina bankierów sprzymierzona z Medyceuszami, zbudowała swoją kaplicę grobową w kościele Ognissanti w latach 1474–1479. Młody Domenico Ghirlandaio, świeżo zapisany do Compagnia di San Luca, namalował freski około 1476–77. W 1878 roku freski odkryto ponownie pod warstwą wapna, która spowodowała poważne uszkodzenia obramowań.

Łacińska inskrypcja u stóp Marii brzmi „MISERICORDIA DOMINI PLENA EST TERRA”, „ziemia jest pełna miłosierdzia Pańskiego”. Klęczące postacie pod jej płaszczem to członkowie rodu Vespuccich, kobiety po prawej, mężczyźni po lewej, wśród nich stary Ser Amerigo w czerwieni, zmarły w 1472 roku. Vasari utożsamiał młodzieńca po lewej stronie Marii z żeglarzem Amerigo Vespuccim.

Kaplica zajmuje drugą niszę prawej ściany nawy kościoła Ognissanti, blisko wejścia, więc ogląda się ją pieszo, idąc wzdłuż nawy. Freski odkryto ponownie w 1878 roku pod warstwą wapiennej pobiały; ponieważ ich brzegi są uszkodzone, środkowe pola najlepiej czytać na wprost, przed niszą.

Kompozycja zawiera portrety członków rodziny Vespucci, pokazując, jak Ghirlandaio integrował podobizny żywych ludzi w sceny religijne. Ta praktyka była nowatorska jak na tamte czasy i pozwalała bogatym rodzinom zabezpieczyć ich obecność w pracach sakralnych.