Castello di Bivona, Średniowieczny zamek w Bivona, Włochy.

Castello di Bivona to fortyfikacja w Bivonie z czterema cylindrycznymi basztami narożnymi i masywnym murem kamiennym, który miał pierwotnie merlony na szczycie. Budowla reprezentuje typową średniowieczną architekturę militarną zaprojektowaną w celu obrony terenu.

Najstarszym pewnym świadectwem jest dyplom z 11 października 1299 roku, którym Robert Andegaweński, król Neapolu, nadał zamki Bivona i Calatamauro Giacomowi de Catania; ówczesna budowla była zapewne wieżą strażniczą z czasów wojny nieszporów sycylijskich. Zamek wzniesiono w pierwszej połowie XIV wieku. W 1359 roku Guido i Francesco Ventimiglia próbowali go zniszczyć, a Corrado Doria odbudował go w tym samym roku. W 1397 roku przeszedł na Nicholasa Peraltę, w 1406 na Francesca Castellar, a w 1529 roku został splądrowany i częściowo zniszczony podczas Secondo caso di Sciacca.

Wraz z budową zamku Bivona awansowała z prostego casale do rangi terra, czyli ufortyfikowanego ośrodka osadniczego. Nazwa występuje po łacinie jako Castrum Bisbonae. Opis budowli znajduje się w Atti della Città di Palermo z 1892 roku, autorstwa Fedele Pollaci Nuccio i Domenico Gnoffo.

Ruiny znajdują się w zwartej zabudowie Bivony, w górach Sicani, około 100 km od Palermo, a nie nad morzem. Części zamku wtopiono w późniejsze budynki, dlatego pozostałości ogląda się z okolicznych ulic. Teren objęty jest ochroną na mocy ustawy 364/1909.

Zamek był jednym z niewielu w Val di Mazara wzniesionych wewnątrz zamieszkanej miejscowości, obok zamków w Alcamo, Ciminna i Racalmuto. Jego obwód, odczytany ze starych map gminnych, wynosił 47,5 m po stronie północnej, 35 m wschodniej, 27 m południowej i 44,5 m zachodniej, łącznie około 1700 m².