Castle of Bardi, Forteca wojskowa w Bardi, Emilia-Romania, Włochy

Zamek Bardi to twierdza zbudowana na czerwonej formacji jaspisu otoczona murami obronnymi, wieżami strażniczymi i centralnym donżonem. Struktura dominuje nad doliną poniżej i wykazuje typowy układ średniowiecznej umocnionej twierdzy.

Twierdza istniała już na początku IX wieku, ukończona na początku X wieku za Berengara I z Friuli; w 898 roku została sprzedana Everardowi, biskupowi Piacenzy, jako schronienie przed najazdami węgierskimi. W 1257 roku gibelin Ubertino Landi kupił ją wraz z Compiano i uczynił stolicą swojej rodziny; Landi przebudowali rocca w XV wieku, nadając jej obecny wygląd. W 1551 roku Karol V nadał im tytuł markiza i prawo bicia monety, a pod koniec XVI wieku Federico Landi przekształcił zamek w rezydencję książęcą. Po wygaśnięciu rodu Landi w 1682 roku lenno przeszło na Farnese, a następnie Burbonów parmeńskich; w XIX wieku zamek służył jako więzienie wojskowe i siedziba gminy.

Zamek zawiera muzeum wystawiające narzędzia i przedmioty pokazujące, jak ludzie żyli w tej dolinie w XIX i na początku XX wieku. Spacerując po tych salach, otrzymujesz bezpośrednie zrozumienie codziennych rutyn i praktyk z tamtego okresu.

Zamek wznosi się na czerwonej jaspisowej skale nad ujściem Novegli do Ceno, w centrum Bardi. Wewnętrzne budynki leżą na różnych poziomach i łączą je wąskie schody, które wszystkie skręcają w prawo. Chodnik obronny na pochyłych murach można przejść w całości.

Wąskie wewnętrzne schody zamku skręcają wszystkie w prawo — to wybieg obronny, który miał utrudnić napastnikom wspinanie się z tarczą na lewym ramieniu. Twierdza mieści też 5 Sal Alpejskich poświęconych kapitanowi Pietro Celli, pierwszemu złotemu medaliście włoskiego Korpusu Alpejskiego.