Centopietre, Zabytek archeologiczny w Patù, Włochy.
Centopietre to prostokątny monument grobowy w Patù, długi na 7,20 m, szeroki na 5,50 m i wysoki na 2,60 m, zbudowany ze 100 bloków wapienia pochodzących z mesapijskiego miasta Vereto. Ma dach dwuspadowy, a wewnątrz warstwy nałożonych na siebie sakralnych fresków z XIV wieku przedstawiających trzynastu wschodnich świętych stojących frontalnie, według schematu inspirowanego bazyliańskim.
Centopietre wzniesiono w IX wieku jako mauzoleum grobowe generała Geminiano, wysłannika pokoju zabitego przez Saracenów tuż przed ostatnią bitwą pod Campo Re 24 czerwca 877 roku, u stóp wzgórza Vereto. Jego sto bloków wapienia pochodzi z pobliskiego miasta messapijskiego Vereto. Po wiekach zapomnienia przyciągnęło uwagę badaczy w 1872 roku, a w 1873 roku uznano je za pomnik narodowy drugiej klasy.
Wewnętrzne freski z XIV wieku przedstawiają trzynastu świętych pochodzenia wschodniego, stojących frontalnie, według schematu inspirowanego regułą bazyliańską. Poświadczają przekształcenie monumentu w kościół w średniowieczu. Malowidła są dziś niemal całkowicie zatarte przez wilgoć.
Centopietre stoi pod gołym niebem w Patù, u stóp wzgórza Vereto, i dociera się do niego pieszo; brak oświetlenia wewnątrz sprawia, że wyblakłe freski najlepiej oglądać przy świetle dziennym. Wnętrze to jedna mała sala o wymiarach 7,20 m na 5,50 m i wysokości 2,60 m, pod dachem dwuspadowym, więc zwiedzanie zajmuje kilka minut.
Nazwa Centopietre pochodzi stąd, że budowla składała się pierwotnie z dokładnie stu wzajemnie dopasowanych kamieni; dziś pozostało ich 99. Przez wieki pomnik pozostawał w zapomnieniu, aż w 1872 roku wzbudził zainteresowanie uczonych, a w 1873 roku rząd uznał go za pomnik narodowy drugiej klasy.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 305 współtwórców z całego świata.