Castello di Nus, Średniowieczny zamek w Nus, Włochy.

Castello di Nus, zwany też château de Plane, wznosi się na skalnym cyplu na północny zachód od przysiółka Plane w gminie Nus, strzegąc doliny Saint-Barthélemy. Obecna forma pochodzi głównie z 1595 r., gdy odbudowa po pożarze połączyła pierwotny korpus z okrągłą wieżą. Plan jest T-kształtny; zrujnowana fasada południowa zachowuje okno krzyżowe, a na dziedzińcu piec i fontanna były niegdyś wspólne.

Zamek jest poświadczony 22 października 1287 roku, gdy Guillaume de Nus otrzymał go w lenno od hrabiego Sabaudii; kamień wskazuje na wcześniejsze pochodzenie. Akt podziału z 1310 roku między braćmi Jeanem i Alexandre'em de Nus wymienia kuchnię, sale, stajnie, piec, stołp, fontannę na dziedzińcu i kaplicę św. Michała. Obecna forma pochodzi z odbudowy po pożarze, z datą 1595 wykutą na nadprożu dziedzińca.

Zamek jest nadal zamieszkany i otwiera się tylko przy specjalnych okazjach, jak dni FAI. Nazwa przypomina panów Nus, którzy trzymali go jako lenno hrabiów Sabaudii od 1287 r.; sąsiednia osada nazywa się Plane. Obok zamku stała kaplica pod wezwaniem św. Michała, w której długo nie odprawiano nabożeństw.

Ta nieruchomość pozostaje prywatna i nie jest otwarta dla publiczności, więc zapytaj lokalnie o obecne warunki przed wizytą. Najlepsze widoki na budynek można uzyskać z drogi poniżej lub z pobliskich ścieżek spacerowych.

Czworokątna wieża, podobna do wież zamków w Dolinie Aosty z XI i XII wieku, stała do początku XX wieku, zanim runęła; skrzydło wschodnie było już wtedy w dużej części zrujnowane. Akt podziału z 1310 roku między braćmi Jean i Alexandre de Nus wymienia piec, wciąż widoczny, fontannę na dziedzińcu i kaplicę św. Michała jako wspólną własność.