Castello di Monte San Giovanni Campano, Średniowieczny zamek w Monte San Giovanni Campano, Włochy.

Castello di Monte San Giovanni Campano to średniowieczna forteca, z której zachowały się dwie wieże i część pałacu. Wieża kwadratowa ma około 20 m wysokości, mury grube na 3,30 m u podstawy i wejście prawie w połowie wysokości; wieża pięciokątna to nietypowy kształt w zamkach tego typu. Mury pałacu mają ponad 2 m grubości u podstawy, a obwarowania zachowały dwa wykusze i podwójnej szerokości chodniki straży.

Zamek zbudowano pod koniec X wieku, a 8 kwietnia 1157 przeszedł w ręce hrabiów d'Aquino; trzęsienie ziemi poważnie go uszkodziło w 1184 roku. W lutym 1495 roku wojska Karola VIII idące na Neapol przełamały go po ośmiogodzinnym ostrzale z przeciwległego wzgórza i splądrowały miasto. W 1595 roku wrócił do Państwa Kościelnego jako siedziba gubernatora, a trzęsienia ziemi z 1703 i 1915 roku wymusiły rozbiórkę górnych kondygnacji.

Zamek jest znany z uwięzienia Tomasza z Akwinu, przetrzymywanego przez rodzinę w latach 1244–1245, by odwieść go od dominikanów i uczynić benedyktynem, opatem Monte Cassino. Tradycja mówi, że do jego celi wprowadzono kobietę, którą przepędził płonącym polanem. Cela została w XVI wieku zamieniona na kaplicę z szachownicową posadzką z niebiesko-białych majolikowych płytek i neapolitańskim tryptykiem na desce ze scenami z jego życia.

Zamek położony jest na wzgórzach regionu Lazji, około 90 kilometrów na południowy wschód od Rzymu. Dostęp odbywa się przez utwardzone ścieżki i wąskie szlaki, dlatego polecane są solidne buty i czas na eksplorację.

Wieża pięciokątna jest nietypowa dla zamków tego typu, a dwie zachowane wieże to niemal niezmienione przykłady XI-wiecznej architektury obronnej. Mury mają też dwa wystające wykusze strażnicze, z których obserwowano podnóże murów.