Castello di Montauto, Średniowieczny zamek w Impruneta, Włochy

Castello di Montauto wznosi się na wysokości 168 m na stożkowatym wzgórzu górującym nad via Chiantigiana w Imprunecie. Najstarszym elementem jest wieża z XIII wieku, wciąż w centrum posiadłości, otoczona rustykalnym stołpem z licowanego kamienia. Prace z XVI wieku przekształciły go w willę, z groteskami we wnętrzach i na południowej loggii, surowszą północną stroną z kolumnami i serlianą z pietra serena oraz loggią z pietra serena po stronie zachodniej.

Zamek wzniesiono w 980 roku dla celów obronnych z inicjatywy rodu Gherardini, na stożkowatym wzgórzu górującym nad via Chiantigiana. Między XIII a XIV wiekiem był przedmiotem sporów gwelfów i gibelinów, a następnie gwelfów białych i czarnych. Około 1550 roku florencki kupiec Bastiano Ciaìni kazał rozbudować go do podmiejskiej willi według projektu Domenico di Baccio d'Agnolo; po jego bankructwie przeszedł w ręce Niccolinich, którzy dodali zachodnią loggię z pietra serena.

Nazwa zamku pochodzi od skrócenia „monte Acuto”. Rodzina Bellucci Mascagni, właściciele od 1892 roku, założyła romantyczny park cyprysów i dębów ostrolistnych, który zasłania posiadłość, i zbudowała kaplicę poza pierwszym pierścieniem murów, ozdobioną wewnątrz freskiem przypisywanym szkole Giorgia Vasariego.

Castello di Montauto wznosi się na wysokości 168 m n.p.m. na stożkowatym wzgórzu górującym nad via Chiantigiana, przy via di Montauto 124 w Impruneta. Droga prowadzi pod górę, a posiadłość otacza park cyprysów i dębów ostrolistnych, który zasłania budynki od strony szosy.

Kaplica poza pierwszym pierścieniem murów ma surową zewnętrzną elewację, ale wewnątrz zdobi ją fresk przypisywany szkole Giorgia Vasariego; w lunecie znajduje się terakota ze św. Łucją ze szkoły Luki della Robbia.