Castello di Marchierù, Zamek w Villafranca Piemonte, Włochy
Castello di Marchierù to zamek w Villafranca Piemonte z główną rezydencją, kaplicą szlachecką, kwaterą personelu, stajniami i folwarkiem w obrębie umocnionych murów. Kompleks łączy różne struktury z różnych okresów w jedno funkcjonujące miejsce.
Zamek po raz pierwszy wzmiankowano w 1220 roku, w dokumencie dotyczącym darowizny dóbr na rzecz opactwa Santa Maria di Cavour. Od panów Barge przeszedł aktem z 11 marca 1251 roku na Tomasza II Sabaudzkiego, a przez Tomasza III na Filipa, założyciela linii Sabaudzko-Achajskiej. W 1482 roku trafił do Petittich, kuzynów Antonia Bocchiardiego, a rok później wrócił do Domu Sabaudzkiego.
Nazwa Marchierù pochodzi prawdopodobnie od „marcio”, dobrze nawodniony, dzięki licznym źródłom o stałej temperaturze, które czyniły teren stale nawadnialnym. Mniej prawdopodobne hipotezy wiążą ją z sąsiednim „marchesato” Saluzzo lub francuskim „macheron”, gruzami po przejściu Fryderyka Barbarossy. W 1991 roku zamek gościł radę krajową stowarzyszenia absolwentów szkoły wojskowej Nunziatella, po raz pierwszy poza Neapolem.
Zamek jest prywatną rezydencją historyczną w przysiółku Soave w gminie Villafranca Piemonte, nadal należącą do rodziny Prunas Tola, więc nie jest regularnie udostępnianym zabytkiem. Wizyty zależą od właścicieli; obiekt leży na wsi, poza centrum, dojazd samochodem, a dostęp trzeba potwierdzić wcześniej.
W 1991 roku rada krajowa stowarzyszenia absolwentów szkoły wojskowej Nunziatella zebrała się w zamku, w tej samej sali, w której podpisano traktat z Cavour, po raz pierwszy poza swoją siedzibą; gościł ją prezes sekcji Piemont-Dolina Aosty, obecny właściciel.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 304 współtwórców z całego świata.