Cuasso Castle, Średniowieczny zamek w Cuasso al Monte, Włochy
Zamek Cuasso (Castelasc w dialekcie lombardzkim) to zrujnowana budowla obronna zajmująca cały szczyt wzgórza Cuasso al Monte, około 3500 m² przy obwodzie 400 m. Składa się z czterokondygnacyjnego stołpu na wysokości 430 m i północno-wschodniej twierdzy na 455 m, najstarszej części, pochodzenia rzymskiego. Za stołpem znajduje się płaski dziedziniec z resztkami kościołów św. Dionizego i św. Ambrożego.
Najstarsza wieża pochodzi z czasów rzymskich, gdy pełniła funkcję posterunku sygnałowego; Longobardowie powiększyli ją według nietypowego planu, porównywalnego tylko z zamkiem Warkworth i zaginionym zamkiem Trecate. Zamek strzegł drogi z Mediolanu na przełęcze San Bernardino i Gotthard, zanim powstał most w Melide, a później należał do hrabstwa Seprio. Opuszczony w XIII wieku, do połowy XVI wieku mieścił parafię, a następnie służył jako cmentarz.
Miejscowi nazywają zamek Castelasc w dialekcie lombardzkim. Nazwa Cuasso prawdopodobnie łączy łacińskie covum (zatoka) z germańskim Sachs-i (miecz saski), późną formą łacińską Saxo. Longobardowie osadzali zdobyte ziemie grupami rodzinnymi zwanymi farae, co pozostawiło ślady w lokalnym nazewnictwie.
Do twierdzy północno-wschodniej, najstarszej części na wysokości 455 m, trudno dotrzeć z powodu stromizny i gęstej roślinności, natomiast stołb znajduje się na 430 m. Główną bramę wozową w murze południowo-wschodnim osiągano po podwyższonej drewnianej kładce. Na nierównych ruinach potrzebne jest solidne obuwie.
Forteca północno-wschodnia, najstarsza część zamku, była początkowo rzymską wieżą sygnałową powiększoną przez Longobardów. Z tego szczytu, inaczej niż z donżonu, widać całą południową część jeziora Lugano. Dostęp pozostaje trudny z powodu rzeźby terenu i gęstej roślinności.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 379 współtwórców z całego świata.