Biblioteka im. Leonarda da Vinci w Vinci, Biblioteka publiczna i włoskie dziedzictwo narodowe w Vinci, Włochy

Biblioteca Leonardiana to biblioteka publiczna w Vinci, która przechowuje około 22.000 tekstów, rękopisów i rysunków autorstwa lub na temat Leonardo da Vinci z różnych okresów i krajów. Zbiory zawierają również międzynarodowy katalog opublikowanych prac dotyczących mistrza renesansu na przestrzeni wieków.

Początki biblioteki sięgają 1883 roku, gdy Roberto Martelli został burmistrzem Vinci i zaczął gromadzić studia o Leonardzie, wspierany honorowym obywatelstwem dla uczonych takich jak Gustavo Uzielli i Giovanni Piumati. W 1919 roku hrabia Giulio Masetti da Bagnano podarował na siedzibę zamek hrabiów Guidi, odrestaurowany do 1934 roku. Renzo Cianchi i Aladino Baldereschi skatalogowali tomy na oficjalne otwarcie w 1928 roku; w 1983 biblioteka przeniosła się do nowych pomieszczeń, zostawiając zamek Muzeum Leonarda.

Od 1961 roku biblioteka organizuje Letture Vinciane, cykl wykładów o Leonardzie, który wprowadza do studiów i badań nad jego życiem; w 1952 roku, na pięćsetną rocznicę urodzin mistrza, stała się centrum inicjatyw. Zbiór Uzielli obejmuje około trzystu najważniejszych publikacji do 1910 roku, a osobna sekcja poświęcona jest autorom współczesnym Leonardowi lub późniejszym, którzy pisali o jego działalności.

Odwiedzający mogą używać smartfonów, aby uzyskać dostęp do pełnych dzieł Leonardo za pośrednictwem cyfrowej platformy e-Leo z zaawansowanymi funkcjami wyszukiwania i powiększenia. Ten cyfrowy dostęp umożliwia badanie kolekcji poza biblioteką i kontynuowanie nauki niezależnie.

Biblioteka posiada reprodukcje 22 tys. rękopisów i rysunków oraz faksymile wszystkich manuskryptów Leonarda. Kolekcja Uzielliego obejmuje około trzystu najważniejszych publikacji do 1910 roku i zawiera niepublikowane listy do uczonego Giovan Battisty Venturiego (1746–1822).