Baptistery of Novara Cathedral, Wczesnochrześcijańskie baptysterium w Novarze, Włochy

Baptysterium San Giovanni w Novarze to ceglana budowla, której ośmioboczna sala otoczona jest na przemian półkolistymi apsydami i prostokątnymi edykułami ze sklepieniem kolebkowym, wzorowanymi na rzymskich salach cesarskich. Osiem karbowanych kolumn marmurowych z korynckimi kapitelami, pochodzących z rzymskich ruin z II wieku, stoi przy każdej kaplicy, lecz nic nie podtrzymuje — ciężar spoczywa na murze. XI-wieczny tiburio i wewnętrzna kopuła nadają budowli skalę katedry.

Budowla została wzniesiona na początku 5. wieku i jest najstarszym chrześcijańskim monumentem w Nowarze. Marmurowe kolumny z antycznych struktur rzymskich zostały włączone do jej projektu.

Ściany wewnętrzne wyposażone są w freski przedstawiające sceny z Apokalipsy św. Jana. Te religijne obrazy są widoczne dla odwiedzających, którzy przechodzą przez to miejsce.

Baptysterium stoi naprzeciw katedry, ale jest słabo widoczne z zewnątrz, ponieważ wejście znajduje się po przeciwnej stronie wielkiego czworobocznego portyku Antonellego. Trzeba szukać ceglanego budynku za tym portykiem, a nie na samym placu. Oryginalna ośmioboczna chrzcielnica, odsłonięta podczas renowacji w latach 1959-1966, leży poniżej obecnego poziomu posadzki.

Ośmiokątna chrzcielnica odsłonięta podczas renowacji w latach 1959-1966 była pierwotnie wyłożona marmurem, a obrzęd odbywał się przez zanurzenie. W średniowieczu zastąpiła ją cylindryczna rzymska urna grobowa z II wieku, dedykowana Umbrenie Polli i podpisana przez wyzwolenicę Doxę, dziś umieszczona we wnęce po stronie zachodniej.