Area naturale marina protetta Capo Carbonara, Morski obszar chroniony w Villasimius, Włochy.

Morski obszar chroniony Capo Carbonara zajmuje prawie 86 kilometrów kwadratowych Morza Tyrreńskiego u południowo-wschodnich wybrzeży Sardynii, od Capo Boi po wody naprzeciw wyspy Serpentara. Dzieli się na trzy kwadranty, A, B i C, i obejmuje przylądek Capo Carbonara, wyspę Isola dei Cavoli oraz mielizny Berni, Mezzo, Libeccio, Santa Caterina i Pescatelli. Na dnie rosną łąki posidonii, leżą granitowe płyty z gorgoniami i liliami morskimi oraz wraki od rzymskich galer po współczesne statki towarowe.

Rezerwat utworzono dekretem ministerialnym 15 września 1998 roku; obejmuje prawie 86 kilometrów kwadratowych Morza Tyrreńskiego między Capo Boi a wodami przed isola Serpentara. Dzieli się na trzy strefy, A, B i C, a w strefie A obowiązuje zakaz żeglugi i kąpieli. Na chronionym dnie leżą wraki od rzymskich galer po współczesne statki towarowe, w tym prom Elba Ferry przed Capo Carbonara.

Nazwa rezerwatu pochodzi od granitowego przylądka Capo Carbonara, a na dnie spoczywają wraki odwiedzane przez nurków: rzymska galera przy Secca dei Berni, rzymskie kotwice przy Secca di Libeccio, hiszpański żaglowiec przy Punta Molentis, frachtowiec Egle przy Santa Caterina i prom Elba Ferry u przylądka. Poławianie podwodne jest zabronione we wszystkich trzech strefach, a nurkowanie z akwalungiem wymaga zgody dyrekcji rezerwatu.

Obszar jest dostępny samochodem przez drogę SP17 z Cagliari lub SS125 z północy, z wieloma punktami wejścia do aktywności wodnych. Odwiedzający powinni sprawdzić przepisy lokalne, ponieważ różne strefy mają określone ograniczenia aktywności.

W rezerwacie leży sześć nazwanych wraków, od rzymskich galer po współczesny prom Elba Ferry przy Capo Carbonara. „Relitto dei tubi” (wrak rur) spoczywa przy Isola dei Cavoli, a rzymskie kotwice na Secca di Libeccio. Zimowe sztormy libeccio i maestrale oraz liczne mielizny spowodowały większość tych zatonięć.