Fonderie Ilva di Follonica, Były kompleks odlewni żelaza i park kulturalny w Follonica, Włochy.
Fonderie Ilva di Follonica zajmują nieczynny teren hutniczy w centrum Folloniki, w prowincji Grosseto. Zespół powstał w latach 1834–1841 według projektu Henry'ego Auguste'a Brasseura i obejmuje połączone piece San Leopoldo, poświęcony w 1835 roku, oraz Maria Antonia, poświęcony w 1841 roku. Część budynków stoi opuszczona, w innych mieszczą się dziś Biblioteca della Ghisa, Museo delle arti in ghisa nella Maremma i Teatro Fonderia Leopolda.
W 1546 roku Appiani z księstwa Piombino kazali wznieść przy istniejącym młynie kuźnię do wytapiania rudy z Rio nell'Elba. W 1578 roku pod kierunkiem Benedetto Tornaquinciego powstał wielki piec. W latach 1834–1841 Henry Auguste Brasseur zaprojektował zespół z piecami San Leopoldo i Maria Antonia. Produkcję zakończono 21 lutego 1960 roku.
Na terenie dawnych zakładów działają biblioteka della Ghisa, muzeum sztuki odlewniczej w Maremmie oraz teatr Fonderia Leopolda, mieszczące się w budynkach przeznaczonych po zamknięciu huty w 1960 roku na cele społeczne i kulturalne. Nazwa biblioteki nawiązuje do żeliwa, głównego materiału odlewanego tu przez stulecia.
Zespół leży w zwartej zabudowie Folloniki, między fabryką a mariną, z potokiem Petraia po jednej stronie. Część budynków jest całkowicie opuszczona, dlatego trasy między zaadaptowanymi obiektami nie są jednolicie oznakowane. Biblioteka della Ghisa, muzeum sztuki żeliwnej Maremma i teatr Fonderia Leopolda to zaadaptowane przystanki, których warto szukać.
Dwa sprzężone piece, San Leopoldo (inaugurowany w 1835 r.) i Maria Antonia (1841), powstały według projektu Henry'ego Auguste'a Brasseura. W 1843 r. dobudowano „forno piccolo” do odlewów drugiego topienia, a w 1859 r. wielki piec numer 4, zwany „fornone”.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 153 współtwórców z całego świata.