Upper Basilica of San Francesco d'Assisi, Kościół gotycki w Asyżu, Włochy.

Górna bazylika San Francesco to wyższy z dwóch kościołów w Asyżu, dostępny z górnego placu. Jednonawowe wnętrze ma cztery przęsła ze sklepieniami krzyżowo-żebrowymi na filarach wiązkowych, wąski ganek biegnący wokół ścian i wieloboczną absydę; wysokie gotyckie okna i rozeta fasady oświetlają malowane wnętrze. Fasada jest trójdzielna, zwieńczona trójkątnym tympanonem, z bliźniaczym portalem i podwójną rozetą z inkrustacją kosmatową; po lewej przedłuża ją loggia delle Benedizioni, zaprojektowana przez Valentina Martellego od 1607 roku.

Papież Grzegorz IX nakazał budowę tego kościoła w 1228 roku, dwa lata po kanonizacji Franciszka, aby zapewnić godne miejsce pochówku dla nowego świętego. Dekoracje freskowe zostały dodane w następnych dziesięcioleciach, gdy włoscy malarze zostali zleceni do nałożenia na ściany biblijnych historii i epizodów z życia świętego.

Najstarsze freski w kościele wykonał Cimabue ze swoją pracownią, prawdopodobnie w latach 1288–1292, w prezbiterium, transepcie i absydzie; środkowe przęsło sklepienia ukazuje Czterech Ewangelistów, a pozostałe prosty gwiaździsty błękit. Biel ołowiana stosowana w technice fresku przyciemniła wiele scen, których jasne tony wyglądają dziś ciemno. Szczyty piętnastowiecznego chóru zasłaniają około jednej trzeciej dolnych scen w transepcie i absydzie.

Wejście do kościoła znajduje się na zachodniej fasadzie i prowadzi bezpośrednio do głównej sali, gdzie naturalne światło wchodzi przez wysokie okna. Zwiedzający powinni spodziewać się spędzić kilka minut idąc całą długość fresków wzdłuż bocznych ścian.

Górny kościół ma ponad 2000 metrów kwadratowych malowanej powierzchni ściennej pokazującej historie biblijne i życie świętego Franciszka obok siebie. Niektóre freski były opracowywane przez wiele rąk, ponieważ różni mistrzowie przyczyniali się do tych samych sekcji ścian w różnych czasach.