Maria Santissima del Rosario, Bazylika mniejsza w Francavilla Fontana, Włochy.

Maria Santissima del Rosario to największy kościół diecezji Oria, w Francavilla Fontana. Barokowa budowla, odbudowana w latach 1743–1759, ma najwyższą kopułę Salento o średnicy 13 metrów. Fasada zachowuje dużą rozetę nad portalem, biforia na ścianach bocznych i wysoką dzwonnicę z czterema wysokimi iglicami.

Według tradycji początki kościoła wiążą się ze znalezieniem bizantyjskiej ikony Madonny 14 września 1310 roku przez Filipa I Andegaweńskiego, księcia Tarentu, przy źródle w Casale di San Salvatore; książę nakazał tam zbudować kościół. Poświęcony w 1572 roku, został odbudowany w latach 1743–1759 po trzęsieniu ziemi, ze składek księcia, Università i ludu. W 2012 roku otrzymał godność bazyliki mniejszej.

Kościół nosi wezwanie Madonny del Rosario, a 7 października 2012 roku, w święto Różańca, został oficjalnie podniesiony do godności bazyliki mniejszej podczas uroczystości pod przewodnictwem biskupa Orii. Jego początki wiążą się z bizantyjską ikoną Madonny znalezioną 14 września 1310 roku przy źródle w Casale di San Salvatore, którą książę Filippo I d'Angiò kazał przechowywać w kościele.

Odwiedzający powinni zaplanować wizytę podczas regularnych godzin otwarcia i sprawdzić lokalne nabożeństwa i obchody, które dają najlepszą okazję do doświadczenia przestrzeni. Wnętrze jest dostępne z głównego wejścia, zapewniając wystarczającą przestrzeń do oglądania detali dekoracyjnych i dzieł sztuki.

Kopuła o średnicy 13 metrów jest najszersza w Salento i najwyższa w diecezji Oria. Wieżę dzwonną rozpoczęto w 1791 roku według projektu Mauro Manieriego na koszt Università, lecz przez stulecia pozostawała niedokończona; dopiero w ostatnich latach ukończono jej górną część.