Lower Basilica of San Francesco, Średniowieczny kościół katolicki w Asyżu, Włochy
Do dolnej bazyliki San Francesco wchodzi się z dolnego placu przez gotycki dwudzielny portal ukończony przed 1271 rokiem, pod renesansowym protirem Francesca di Bartolomeo da Pietrasanta z mozaiką błogosławiącego świętego. Wnętrze stanowi jedna nawa o pięciu przęsłach nakryta żebrowymi sklepieniami krzyżowymi, a transept sklepieniami kolebkowymi; plan tworzy krzyż Tau. Pierwsze przęsło wydłużono w długi narteks, na którego krańcach znajdują się wieloboczne kaplice Santa Caterina i Sant'Antonio Abate.
Budowa rozpoczęła się w 1228 roku po kanonizacji Franciszka, kiedy papież Grzegorz IX położył kamień węgielny. Ciało świętego zostało potajemnie umieszczone w fundamentach w 1230 roku, aby zapobiec kradzieży relikwii.
Malowidła na ścianach opowiadają epizody biblijne i sceny z życia świętego, pełniąc funkcję pomocy dydaktycznych dla wiernych nieumiejących czytać. Zwiedzający mogą dziś zobaczyć, jak średniowieczni artyści przekształcali kamienne wnętrza w przestrzenie narracyjne dzięki kolorowi i kompozycji.
Wejście znajduje się na dolnym placu San Francesco; ze względu na spadek wzgórza portal prowadzi wprost do lewej strony nawy, a nie do jej środka. Posadzka opada lekko ku ołtarzowi głównemu, a kaplice boczne zasłaniają okna nawy, dlatego wnętrze pozostaje w półmroku. Do dawnego wirydarza-cmentarza z dwoma kondygnacjami loggii, wzniesionego przez Pietro i Ambrogio w latach 1492-1493, dochodzi się przez drzwi w lewej ścianie kaplicy św. Antoniego Opata.
Ponowne odkrycie szczątków w 1818 roku nastąpiło po prawie 600 latach ukrycia pod posadzką. Pasquale Belli zaprojektował następnie nową kryptę, która umożliwiła dostęp do grobu i przekształciła podziemną przestrzeń.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 537 współtwórców z całego świata.