Santa Maria delle Grazie, Bazylika mniejsza i sanktuarium w San Giovanni Valdarno, Włochy

Santa Maria delle Grazie to mniejsza bazylika i sanktuarium wzniesione nad dawną bramą miejską San Lorenzo. Dziewiętnastowieczna neoklasyczna fasada z tympanonem jest zwieńczona posągami świętych Augustyna, Jana Chrzciciela, Wawrzyńca i Franciszka. Wnętrze dzielą kolumny na trzy nawy, podtrzymujące dwanaście kopuł; freski na sklepieniach namalował w latach 1698–1704 Vincenzo Ferrati.

Budowa rozpoczęła się w 1484 rok po zgłoszonym cudzie, gdy kobieta modliła się przed obrazem Marii o uzdrowienie swojego siostrzeńca podczas epidemii dżumy. To zdarzenie wzbudziło lokalną wiarę i wsparcie, które doprowadziły do budowy sanktuarium.

Czczony obraz to XIV-wieczny fresk Madonny delle Grazie, pierwotnie namalowany na wieży bramy San Lorenzo. W 1510 roku Luberto da Montevarchi dodał obok fresk przedstawiający Cud Monny Tancii, babci, która wykarmiła wnuka po modlitwie przed obrazem.

Możesz wejść do muzeum przez prawe drzwi zakrystii bazyliki lub z zewnątrz przez schody lewego ganku przy Piazza Masaccio 9. Warto sprawdzić godziny otwarcia przed przyjazdem, ponieważ sanktuarium jest bardziej zatłoczone o określonych porach dnia.

Czczony wizerunek Madonny delle Grazie to XIV-wieczny fresk przeniesiony na główny ołtarz po pożarze w 1596 roku. Jego rama z Chwałą Aniołów jest jedynym znanym obrazem architekta Giulio Parigiego, poświadczonym płatnościami.