Basilica di Santa Maria del Colle, Renesansowa bazylika mniejsza w Pescocostanzo, Włochy.

Bazylika Santa Maria del Colle to kościół renesansowy o podłużnym planie pięciu naw i czterech przęseł, którego kamienne wnętrze kryje pięć stropów kasetonowych wykonanych głównie przez Carla Sabatiniego z Anversa degli Abruzzi w latach 1670–1682 i ukończonych w 1742 roku. Główna fasada z portalem datowanym na 1558 rok wychodzi na szeroki taras, a dawny portal romańsko-gotycki przeniesiono w 1580 roku na wejście północnego boku, na szczyt schodów. Wśród rzeźbionych, malowanych i złoconych drewnianych posągów jest XIII-wieczna Madonna del Colle.

Bazylika została zbudowana po trzęsieniu ziemi z 1456 roku i rozszerzona do struktury pięcioobjęciowej z fasadą renesansową w XVI wieku. Ta przebudowa pokazuje, jak lokalna społeczność odnowiła swoje przestrzenie religijne po klęsce żywiołowej.

Nazwa kościoła pochodzi od Colle, wzniesienia, na którym po 1466 roku rozwinęło się miasteczko. Jego drewniane figury, w tym XIII-wieczna Madonna del Colle, są noszone w procesjach ulicami Pescocostanzo. Kuta brama Sante di Rocco, ukończona w 1707 roku przez bratanka Ilaria, nosi dewizę ETENIM NON POTUERUNT MIHI, wciąż czytelną na architrawie warsztatu u stóp schodów.

Kościół stoi przy głównej ulicy Pescocostanzo, do którego prowadzą schody wiodące do północnego wejścia bocznego z późnośredniowiecznym portalem. Główna fasada wychodzi na szeroki taras, a obok wznosi się dzwonnica, prostokątna wieża zwieńczona piramidalną iglicą. Wchodzi się bocznymi drzwiami na szczycie rampy, dokąd portal przeniesiono w 1580 roku.

Kuta żelazna brama została rozpoczęta w 1699 roku przez kowala z Pescocostanzo Sante di Rocco i ukończona w 1707 roku przez jego bratanka Ilario; przedstawia zwierzęta, postacie ludzkie i anioły. Nad drzwiami warsztatu u stóp schodów widnieje motto ETENIM NON POTUERUNT MIHI (a przecież nie zdołali mnie pokonać). Brązowe orły kropielnic są dziełem Cosimo Fanzago.