Basilica of Mary of the Assumption and St. John the Baptist, Bazylika mniejsza w Clusone, Włochy.

Bazylika Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Jana Chrzciciela to jednonawowy kościół barokowy wzniesiony w latach 1688–1698 według projektu Giovanniego Battisty Quadrio, długi na 50 metrów, szeroki na 18 i wysoki na 20. Sklepienie kolebkowe pokrywają malowidła w jasnych tonach z obramowanymi płycinami i ornamentem zwojowym, a różowo-beżowe kamienne ściany zdobią pilastry ze złoconymi kapitelami. Osiem kaplic bocznych otwiera się pod obniżonymi łukami na kolumnach korynckich o wysokości 8,30 metra; ołtarz główny, zaprojektowany przez Andreę Fantoniego i wykonany przez rodzinę Corbarelli z Brescii, ujmuje malowany obraz z kolumnami, rzeźbami i złotym tabernakulum.

Kościół w Clusone jest poświadczony od IX wieku: testament z lat 828–837 wymienia Santa Maria in Clisione, a w 1260 figuruje ona jako caput plebis. Starą jednonawową pieve, opisaną po wizycie Carla Borromea w 1575 roku, zastąpiono od 1659 roku za archiprezbitera Alessandra Ghirardellego. Obecna świątynia powstała w latach 1688–1698 według projektu Giovanniego Battisty Quadria, została konsekrowana 6 lipca 1711 roku i w 1961 roku podniesiona do godności bazyliki mniejszej.

Kościół nosi wezwanie Wniebowzięcia Maryi i św. Jana Chrzciciela, którego posąg wieńczy kopułę umieszczoną w 1624 r. Bractwo Najświętszego Sakramentu założono tu 19 kwietnia 1495 r., gdy spisano jego statut, i stało się najliczniejszą oraz najważniejszą kongregacją kościoła.

Kościół stoi na północnym zboczu powyżej Clusone, a przed portykiem prowadzą schody z balustradami i czterema dużymi posągami Ewangelistów. Dzwonnica przy apsydzie ma 66 metrów wysokości. Jednonawowe wnętrze ma 50 metrów długości, 18 szerokości i 20 wysokości; kaplice boczne otwierają się za obniżonymi łukami na korynckich kolumnach o wysokości 8,30 metra.

Ołtarz główny zaprojektował Andrea Fantoni, a wykonała rodzina Corbarelli z Brescii; organy zbudowane przez braci Ruffatti w 1960 roku mają 65 registrów i są rozdzielone na dwie trybuny śpiewacze po bokach prezbiterium, z osobnym kontuarem po lewej stronie.