Basilica of San Savino, Piacenza, Bazylika mniejsza w Piacenzy, Włochy.

Bazylika San Savino to mała bazylika w centrum Piacenzy, z trzema nawami rozdzielonymi marmurowymi kolumnami. Jej barokowa fasada, ukończona w 1721 roku przez Andreego Galluzziego, zastąpiła pierwotną fasadę romańską. Wnętrze zamyka absyda, w której znajdują się drewniany krucyfiks i freski z XII wieku.

Sabin, drugi biskup Piacenzy, kazał w IV wieku zbudować bazylikę poświęconą dwunastu apostołom, poza murami castrum. Po jego śmierci w 420 roku jego następca Mauro złożył tam jego relikwie. Zniszczony przez Węgrów między 899 a 902 rokiem budynek odbudował w 903 roku biskup Everardo, a w 924 roku został zrównany z ziemią. Około roku 1000 biskup Sigifredo wznowił prace, a nowy kościół konsekrował 15 października 1107 roku biskup Aldo.

XII-wieczne mozaiki w krypcie przedstawiają znaki zodiaku na morskim tle, motyw obecny także w mozaikowym labiryncie opisanym przez historyka kościelnego w 1651 r. Prezbiterium zdobi współczesna mozaika ze scenami bitewnymi i wizerunkiem Chrystusa. Kościół przechowuje drewniany krucyfiks i freski z XII w. oraz XV-wieczną Madonnę z Dzieciątkiem na tronie w prezbiterium.

Bazylika stoi tuż za murami dawnego rzymskiego castrum, kilka kroków od historycznego centrum Piacenzy. Barokowa fasada z 1721 roku, dzieło Andrei Galluzziego, wychodzi na ulicę, więc wejście jest na poziomie gruntu. Wnętrze kryje mozaiki krypty z XII wieku oraz prezbiterium; renowacja z 2004 roku pod kierunkiem architekta Carlo Beltramiego odnowiła dach i zamontowała nowe oświetlenie.

Labirynt mozaikowy w kościele opisuje w 1651 r. historyk kościelny, ale dziś nie jest już widoczny. Krypta zachowuje natomiast mozaiki z XII w. ze znakami zodiaku na morskim tle, a prezbiterium ma współczesną mozaikę ze scenami bitewnymi i przedstawieniem Chrystusa.