Basilica dei Santi Felice e Fortunato - Facade, Fasada przedromańskiego kościoła w Vicenzy, Włochy

Bazylika dei Santi Felice e Fortunato to przedromańska ceglana kościół przy końcu Corso San Felice Fortunato w Vicenzie, z prostą i skąpo zdobioną fasadą. Duże okrągłe okno zajmuje środek, a dwie kamienne tablice są wmurowane w ścianę po obu stronach.

W tym miejscu, poza murami wzdłuż Via Postumia, znajdowała się rzymska nekropolia pogańska. Po edykcie mediolańskim chrześcijanie Vicenzy zbudowali między połową a końcem IV wieku pierwszą salę o wymiarach 24 na 16,5 metra, której obrys zaznacza dziś czerwony marmurowy pas w posadzce. Po przeniesieniu relikwii św. Feliksa z Akwilei około 380 roku wzniesiono między końcem IV a połową V wieku trójnawową bazylikę o wymiarach 45 na 22 metry, z 7-metrowym narteksem i czworobocznym portykiem, o łącznej długości 86,5 metra. Obecny romański wygląd wynika z odbudowy w XII wieku i renowacji w XX wieku.

Fasada prezentuje surowy ceglany styl typowy dla wczesnośredniowiecznych kościołów w północnych Włoszech, bez kolumn ani bogatej dekoracji. Kto przyjrzy się uważnie, dostrzeże, jak celowo unikano ornamentyki, co nadaje budowli trzeźwy i bezpośredni charakter.

Fasada jest dobrze widoczna z Corso San Felice Fortunato i można ją odwiedzić bez żadnych specjalnych przygotowań. Stanie bezpośrednio przed budynkiem daje najlepszy widok na kamienne tablice i okrągłe okno.

Dwie kamienne tablice na fasadzie odnotowują prace naprawcze przeprowadzone w 1425 i ponownie w 1674 roku, wymieniając interwencje bezpośrednio na murze. Rzadko zdarza się, by budynek nosił na swojej zewnętrznej powierzchni pisemne świadectwo własnej historii napraw.