Santa Maria del Buon Aiuto, Kościół renesansowy w Anfiteatro Castrense, Rzym, Włochy.

Santa Maria del Buon Aiuto jest kościołem renesansowym położonym wewnątrz murów Anfiteatro Castrense w Rzymie. Prezentuje cechy architektoniczne charakterystyczne dla 15. wieku, z konstrukcją kamienną i elementami projektowania typowymi dla ówczesnych kościołów rzymskich.

Papież Sykstus IV ufundował oratorium w 1476 roku, co potwierdza inskrypcja nad drzwiami wejściowymi: „Sixtus IV fundavit MCCCCLXXVI”. Zastąpiło ono starszy kościół Santa Maria de Oblationario, zwany też de Spazolaria, który Sykstus IV kazał rozebrać; później budynek powierzono Bractwu Santa Maria del Buon Aiuto, wcześniej zależnemu od cystersów z Santa Croce. Był restaurowany w 1836 i 1880 roku.

Nazwa Buon Aiuto („Dobra Pomoc”) pochodzi z tradycji: zaskoczony burzą Sykstus IV schronił się w kapliczce z freskiem Madonny i wezwał jej pomocy. Kościołem opiekuje się Bractwo Santa Maria del Buon Aiuto, niegdyś zależne od cystersów z Santa Croce. Czczony obraz to Madonna z Dzieciątkiem z 1476 r., przypisywany Antoniazzowi Romano i przeniesiony tu z kapliczki.

Oratorium stoi przy piazza Santa Croce in Gerusalemme, oparte o mury aureliańskie i Anfiteatro Castrense, i podlega sąsiedniej bazylice Santa Croce in Gerusalemme. Wejście to pojedyncze drzwi z trawertynowym nadprożem pod małą dzwonnicą ścienną; nad nimi widnieje napis „Sixtus IV fundavit MCCCCLXXVI”. To niewielka kaplica, a nie kościół parafialny, więc przed wyprawą przez miasto warto sprawdzić godziny otwarcia.

To, co czyni ten kościół godny uwagi, to fakt, że jest w pełni zintegrowany z antycznymi rzymskimi murami militarnymi Anfiteatro Castrense. Ta warstwa architekstury religijnej renesansowej na starej rzymskiej strukturze militarnej tworzy rzadką historyczną fuzję.