Badia di San Salvatore, Opactwo benedyktyńskie w Vaiano, Włochy.

Badia di San Salvatore to kościół z kamienia z trzema nawami oddzielonymi od siebie prostokątnymi filarami i krytymi drewnianymi wiązaniami więźby. Wnętrze podzielone jest na szerszą część środkową i węższe sekcje boczne, tworząc tradycyjny układ bazyliki typowy dla średniowiecznych kościołów.

Kościół ma pochodzenie longobardyjskie i został założony w 9. lub 10. wieku przez benedyktynów z Monte Cassino. Klasztor rozwijał się w potężną instytucję, która przez wieki kształtowała życie regionalne.

Kościół opacki został podniesiony do godności Propositura dekretem biskupa Gabriele Vettoriego 25 lutego 1924 roku. Od 1992 roku dawne pomieszczenia klasztorne mieszczą małe muzeum sztuki sakralnej imienia Agnolo Firenzuoli, który przez krótki czas był tu opatem; ekspozycja opowiada o życiu, jakie powstało wokół klasztoru w dolinie Bisenzio.

Opactwo znajduje się przy Via Monsignor G. Gori 10 w Vaiano, a kościół i dawny klasztor stoją obok siebie. Muzeum sztuki sakralnej zajmuje pomieszczenia dawnego konwentu, m.in. salę kapituły, izbę skarbnika, refektarz i rezydencję opata. Za kościołem wznosi się 40-metrowa dzwonnica.

Mierząca 40 metrów dzwonnica powstała około 1260 roku i jest ważnym przykładem romanizmu pratońskiego. Jej wysunięte, kryte drewnem zwieńczenie z blankami i otworami obronnymi pochodzi z późnego XIV wieku.