San Pancrazio, Kościół w Genui, Włochy

San Pancrazio to niewielki kościół na placu o tej samej nazwie w genueńskiej dzielnicy Maddalena, blisko via Fossatello i via di Sottoripa. Półkolista fasada ma cztery pilastry z liściastymi kapitelami i trzy półkoliste okna w górnej części. Wnętrze to jedna sala o ścianach dzielonych pilastrami, przykryta wysoką kopułą; freski w absydzie autorstwa Giacomo Antonio Boniego przedstawiają świętego niesionego do nieba przez anioły.

Kościół pod wezwaniem św. Pankracego jest poświadczony już w 1023 roku, gdy biskup Landolfo II wymienił go jako sąsiadujący z San Marcellino. Breve Klemensa VIII z 1593 roku przydzieliło go jako parafię rodową rodom Calvi i Pallavicini. Zniszczony podczas bombardowania morskiego w 1684 roku przez flotę Ludwika XIV, został odbudowany w stylu późnego baroku według projektu Antonia Marii Ricci, ponownie uszkodzony przez naloty w czasie II wojny światowej i odrestaurowany po wojnie.

Od 1976 roku kościołem opiekuje się Suwerenny Rycerski Zakon Maltański, który odprawia tu swoje nabożeństwa; nad portalem widnieje krzyż zakonu. W sąsiednich pomieszczeniach mieszczą się genueńska delegatura zakonu oraz od 1993 roku jej specjalistyczna przychodnia, w której co roku odbywają się tysiące wizyt lekarskich.

Kościół stoi przy piazza San Pancrazio w dzielnicy Maddalena, w historycznym centrum Genui, niedaleko via Fossatello i via di Sottoripa. W pomieszczeniach przylegających do kościoła mieszczą się Delegatura Suwerennego Zakonu Maltańskiego i jej specjalistyczna przychodnia, dlatego część budynku może być w użyciu podczas zwiedzania.

Budynek ma status włoskiego dziedzictwa narodowego, co podkreśla jego szczególną wartość architektoniczną. To oficjalne uznanie wyróżnia go wśród wielu struktur religijnych w Genui.