San Benedetto in Piscinula, Kościół romański w Zatybrzu, Rzym, Włochy

San Benedetto in Piscinula to romański kościół w dzielnicy Trastevere w Rzymie, zorganizowany wokół centralnej nawy i dwóch naw bocznych oddzielonych ośmioma starożytnymi kolumnami. Kolumny dźwigają kapitele z różnych epok, nadając wnętrzu wielowarstwowy charakter odzwierciedlający wieki użytkowania.

Pierwszą budowlą była prawdopodobnie kaplica z VIII wieku; mała dzwonnica pochodzi z XI wieku, sądząc po maleńkim dzwonie datowanym na 1069 rok. Kościół wymieniono w Liber Censuum zestawionym przez Cenzjusza Sabelliego, zanim został papieżem Honoriuszem III, a więc przed 1198 rokiem. Miał przyłączony klasztor i był parafią w latach 1386–1824, przebudowany w XIX wieku i odrestaurowany w 2007 roku.

Nazwa Piscinula pochodzi od publicznych łaźni, które tu stały, a których ruiny były widoczne przy kościele jeszcze w XVIII wieku. Wnętrze kryje jedyną na świecie oryginalną posadzkę kosmatycką, nietkniętą od prawie tysiąca lat; renowacja z 2007 roku odsłoniła freski z XI wieku i średniowieczne mury.

Kościół znajduje się w Trastevere, w krótkiej odległości spaceru od Mostu Cestiusza i Wyspy Tybryjskiej, i dobrze wpisuje się w pieszą trasę po okolicy. Otaczające uliczki są wąskie i nierówne, więc wygodne obuwie znacznie ułatwia poruszanie się.

Mała dzwonnica mieści dzwon odlany w 1069 roku, uznawany za najstarszy zachowany dzwon w Rzymie. Dzwoni do dziś, co czyni go jednym z nielicznych średniowiecznych obiektów w mieście, który wciąż pełni swoją pierwotną funkcję.