Chiesa di San Giovanni Battista, Kościół romański w Materze, Włochy

Chiesa di San Giovanni Battista nie ma właściwej fasady: jej główny portal, zdobiony roślinnymi wolutami, wiszącymi kolumienkami i rzeźbami zwierząt, otwiera się po prawej stronie pod rozetą i tufową statuą Chrzciciela. Wnętrze na planie krzyża łacińskiego ma nawę główną ze sklepieniami gwiaździstymi i nawy boczne ze sklepieniami krzyżowymi, oddzielone ośmioma filarami z kapitelami roślinnymi i zwierzęcymi.

Penitenci Santa Maria di Accon przybyli do Matery z Królestwa Akki w 1215 roku i otrzymali kaplicę Santa Maria la Nova w 1220 roku. W 1229 rozpoczęli budowę nowego kościoła, ukończonego w 1236 roku. W 1480 roku, podczas osmańskiej inwazji na Otranto, zakonnice opuściły go poza murami. W 1695 arcybiskup Antonio Del Ryos Colmenares przeniósł tu parafię.

Nazwa kościoła pochodzi od parafii przeniesionej tu w 1695 roku z Sasso Barisano. Jego kamień łączy style: główny portal po prawej stronie ma roślinne woluty, wiszące kolumienki i rzeźby zwierząt, a w niszy pod rozetą stoi tufowa figura św. Jana Chrzciciela. Wnętrze kryje w średniowiecznych kaplicach fresk Madonny della Nova z XVI wieku i dwie drewniane figury świętych Kosmy i Damiana.

Kościół otwiera się na niewielki plac San Giovanni Battista, od którego bierze nazwę; od południowego zachodu przylega dawny Ospedale di San Rocco. Budowla nie ma właściwej fasady: główne wejście to zdobny portal w prawym boku, pod rozetą i tufową rzeźbą Jana Chrzciciela.

W 1610 roku pierwotna fasada stała się częścią sąsiedniego szpitala, a dawna prawa strona budynku została przeznaczona na główne wejście. Ta transformacja pokazuje, jak kościół przystosowywał się do zmian w mieście przez wieki.