Punta Giglio, Wapienne przedgórze na północnym wybrzeżu Sardynii, Włochy

Punta Giglio to wapienne przedgórze na północnym wybrzeżu Sardynii wynoszące się na wysokość około 80 metrów nad Morzem Śródziemnym. Formacja stanowi naturalną granicę między Zatoką Porto Conte a Zatoką Alghero i jest dzisiaj zarządzana jako rezerwat przyrody ze śladami szlaków.

Na szczycie stała niegdyś średniowieczna wieża obserwacyjna, część sardyńskiego systemu obrony wybrzeża, widoczna z innymi wieżami północno-zachodniej części wyspy. Zburzono ją w czasie II wojny światowej, by zbudować system obrony przeciwlotniczej; jego koszary, platformy dział, kazamaty i skład materiałów wybuchowych z miejscowego wapienia, zamaskowane od strony morza, zachowały się do dziś.

Nazwa pochodzi od licznych rosnących tu lilii morskich; w katalońskim z Alghero przylądek nazywa się La Punta del Lliri. Miejsce jest dziś obiektem noclegowym działającym na podstawie koncesji, czemu sprzeciwiają się organizacje ekologiczne i obywatele zrzeszeni jako Punta Giglio Libera. Zakwestionowano także przetargi parku na zabezpieczenie uznanych za niestabilne odcinków klifu.

Dostęp do terenu możliwy jest przez Drogę Wojewódzką 55, gdzie znajdzie Pan zaznaczone ścieżki spacerowe. Szlaki mają znaki kierunkowe wskazujące historyczne obiekty wojskowe i punkty obserwacyjne.

Trzy największe jaskinie morskie u podnóża przylądka to jaskinia Punta Giglio, zwana też dei Cervi, nazwana od stanowiska skamieniałości wymarłego jelenia sardyńskiego Megaceros cazioti; Grotta dei Fantasmi z naciekami kalcytu zerodowanymi przez system kanału ciśnieniowego; oraz Grotta delle Stalattiti, której zatopione stalaktyty i koncentryczne pierścienie kalcytu zapisują jej wzrost.