Pieve di San Lorenzo, Romańska pieve w Borgo San Lorenzo, Włochy.

Pieve di San Lorenzo to główny kościół Borgo San Lorenzo w Mugello, na północ od Florencji. Obecna budowla powstała w wyniku odbudowy w XII–XIII wieku: trzy nawy na kolumnach i czworobocznych filarach kończą się jedną wielką półkolistą apsydą, której kapitele mają narożne woluty i stylizowane liście. Ceglana dzwonnica o nieregularnym sześciokątnym planie wznosi się nad apsydą i ma pięć kondygnacji pojedynczych i podwójnych otworów.

Plebania jest wzmiankowana w dokumencie z 934 roku, a obecny kościół powstał w wyniku odbudowy w XII–XIII wieku. Jego nieregularna sześciokątna dzwonnica z cegły stoi na absydzie i ma pięć kondygnacji z pojedynczymi i podwójnymi otworami. Na szczycie wiszą sześć dzwonów w tonacji Es, odlanych w 1826 roku przez prateskiego ludwisarza Santi Gualandiego; największy waży około 1400 kg.

Na przeciwległej ścianie wisi obraz Piera di Cosimo Madonna z Dzieciątkiem i świętymi Janem Chrzcicielem i Tomaszem, namalowany około 1510-1515 dla Bractwa Madonny, zwanego Azzurri od ich oratorium przylegającego do pieve. Obok znajduje się Zesłanie Ducha Świętego Jacopa Vignalego. Przy drugim ołtarzu prawej nawy Złożenie do grobu Cesarego Vellego, podpisane i datowane na 1592 rok, zamówiła Francesca, wdowa po Giovanbattiscie Cocchim, ku jego pamięci.

Kościół stoi w centrum Borgo San Lorenzo, w Mugello na północ od Florencji. Wejście znajduje się od strony ulicy; nieregularna sześcioboczna dzwonnica z cegły palonej wznosi się nad absydą i najlepiej ją oglądać z zewnątrz. Wnętrze jest jednopoziomowe, trzynawowe, więc ołtarze boczne i filary zwiedza się kolejno.

Sześciokątna ceglana wieża wznosi się na absydzie i otwiera pięcioma kondygnacjami pojedynczych i podwójnych okien. Na szczycie wiszą sześć dzwonów w Es, odlane w 1826 roku przez prateskiego ludwisarza Santi Gualandiego; największy waży około 1400 kg. Każdy ma imię: la Grossa, la Misericordia, la Terza di Sù, la Terza di Giù, la Danda i la Piccina.