Ponte delle Tette

Ta kładka z cegły i kamienia rozciąga się nad Rio di San Canciano i łączy dzielnice Santa Croce z San Polo przez płaski łuk. Konstrukcja podąża za typowym weneckim wzorem ze schodami po obu stronach i wąskim przejściem dla gondoli poniżej.

Rząd zdecydował w 1412 roku kontrolować prostytucję i wyznaczył dzielnicę Carampane di Rialto jako strefę do tego celu. Ten most stał się centrum obszaru, gdzie władze w XVI wieku nawet instalowały latarnie i płaciły kobietom za pozostanie widocznymi tutaj.

Nazwa pochodzi z renesansu, gdy kobiety oferowały tu swoje usługi po tym, jak republika wyznaczyła tę dzielnicę na obszar tolerancji. Odwiedzający widzą dziś spokojny most bez widocznych śladów tamtej epoki, tylko nazwa przypomina dawne funkcje tego miejsca.

Most znajduje się z dala od głównych tras między Rialto a dworcem kolejowym w spokojnej okolicy z małym ruchem pieszym. Odwiedzający docierają do niego łatwo z Campo San Cassiano przez wąskie uliczki typowe dla tej części miasta.

Władze weneckie zezwalały czasami tylko na ograniczoną liczbę kobiet na moście i oświetlały miejsce nocą lampami olejowymi, aby przyciągnąć klientów. Dziś nic poza nazwą nie przypomina tej zorganizowanej przez państwo praktyki, która była niezwykła w Europie.