Grotta del Gelo

Grotta del Gelo to jaskinia lodowa na północnym zboczu Etny na wysokości 2043 metrów, rozciągająca się około 120 metrów w głąb góry. Ma dużą wejście o wymiarach około 10 na 5 metrów i zawiera stałe formacje lodowe w kształcie zwieszających się i stojących sople lodu na całej długości przejścia.

Jaskinia powstała podczas erupcji Etny między 1614 a 1624 rokiem, gdy strumienie lawy tworzyły puste przestrzenie wewnątrz góry. Po raz pierwszy zostały dokumentowane w publikacji naukowej w 1880 roku, co doprowadziło do jej szerszego poznania.

Lokalni pasterze czerpali wodę z tej jaskini dla swoich stad, pokazując jej znaczenie dla pasterskiego życia w górach. Praktyka ujawnia, jak społeczności dostosowały się do środowiska wysokościowego dla swoich codziennych potrzeb.

Jaskinia wymaga trudnej wędrówki z Piano Provenzana, która prowadzi przez lasy sosnowe i tereny wulkaniczne. Silne nogi i solidne buty turystyczne są niezbędne ze względu na strome zbocza i szorstkie tereny.

Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa na mróz, bezpośrednio odzwierciedlając ogromne nagromadzenie lodu w jego przejściach. To miejsce ma zaszczyt bycia najbardziej na południe położonym miejscem w Europie, gdzie lód utrzymuje się przez cały rok, co czyni je geologicznie godnym uwagi.