Palazzo Tiepolo, Pałac renesansowy w San Polo, Wenecja, Włochy.

Palazzo Tiepolo to szesnastowieczny pałac renesansowy nad Canal Grande w San Polo, między Palazzo Tiepolo Passi a Palazzo Pisani Moretta. Jego czterokondygnacyjna fasada, podzielona trzema gzymsami, ma bliźniacze łukowe drzwi i quadriforę z balkonem na każdym piętrze szlacheckim. Na zewnątrz zachowały się ślady fresków Andrei Schiavone.

Pałac zbudowano w drugiej połowie XVI wieku dla rodziny Tiepolo w miejscu starszego budynku, prawdopodobnie o pochodzeniu wenecko-bizantyjskim; architekt nie jest znany. W drugiej połowie XIX wieku mieszkały tu na stałe wygnane czarnogórskie księżniczki Darinka i jej córka Olga. Przed I wojną światową w pałacu mieszkał niemiecki pisarz Franz Joseph von Bülow.

Pałac zawdzięcza nazwę rodzinie Tiepolo, która zleciła jego budowę w drugiej połowie XVI wieku. Wnętrze zdobi portego, centralna sala przechodząca przez budynek, z freskami Jacopa Guarany, a pomieszczenia pokrywają wielobarwne stiuki. Na fasadzie zachowały się ślady fresków Andrei Schiavonego, zwanego lo Schiavone; są w złym stanie i czekają na renowację.

Pałac stoi na północnym brzegu Canal Grande w sestiere San Polo, między Palazzo Soranzo Pisani a Palazzo Pisani Moretta, i widać go z przejeżdżających vaporettów linii 1 i 2. Wejście lądowe nie jest otwarte dla zwiedzających; drzwi wodne wychodzą na kanał. Fasadę ogląda się z przeciwległego brzegu lub z łodzi.

W drugiej połowie XIX wieku pałac gościł dwie wygnane czarnogórskie księżniczki, Darinkę i jej córkę Olgę, które osiadły w nim na stałe. Ich pobyt to epizod mniej znany niż obecność niemieckiego pisarza Franza Josepha von Bülowa, który mieszkał tu przed I wojną światową.