Gleno Dam

Zapora Gleno to zrujnowana konstrukcja w prowincji Bergamo we Włoszech, stojąca na wysokości 1534 metrów w Alpach. Dwa duże betonowe segmenty wznoszą się ze skalnego podłoża, jeden przechylony do przodu pod kątem, a drugi wyprostowany przy górskiej ścianie z tyłu.

Zapora została zbudowana w latach 1916–1923 podczas i po I wojnie światowej jako rezerwuar wodny i zawaliła się 1 grudnia 1923 roku, wypuszczając sześć milionów metrów sześciennych wody, która pędziła przez kilka wiosek. Zawalenie zabiło 356 osób i skłoniło Włochy do przyjęcia nowych przepisów dotyczących projektów budowy zapór.

Nazwa pochodzi od pobliskiej wioski, a wędrowcy przemierzają wąskie ścieżki przez górskie łąki, by dotrzeć do betonowych ścian. W dniu upamiętnienia pod koniec jesieni krewni i społeczności z okolicznych dolin gromadzą się na ceremonii pod gołym niebem, gdzie składane są wieńce i opowiadane historie o dotkniętych rodzinach.

Początek szlaku znajduje się w Pianezza, gdzie można zaparkować pojazdy, a oznakowana ścieżka prowadzi pod górę przez około dwie godziny do ruin. W okresie letnim kursuje autobus wahadłowy z niektórych górskich wiosek do parkingu, aby ułatwić wspinaczkę.

Projekt po raz pierwszy na świecie połączył typy zapory łukowej i grawitacyjnej w jednej konstrukcji, technikę która okazała się niestabilna. Po katastrofie Włochy fundamentalnie zmieniły swoje wytyczne planowania dla budowli wodnych i wprowadziły bardziej rygorystyczne procedury kontroli dla inżynierów.