Naviglio Grande, Kanał w dzielnicy Navigli, Mediolan, Włochy
Naviglio Grande to droga wodna łącząca systemy rzeczne z historycznym portem w centrum Mediolanu, stopniowo opadająca na całej swojej długości. Kanał przechodzi przez obszary miejskie i semi-urbane ze ścieżkami po obu stronach, gdzie ludzie spacerują i spędzają czas nad wodą.
Budowa rozpoczęła się pod koniec XII wieku jako projekt nawadniający, a droga wodna dotarła do murów Mediolanu około sto lat później, stopniowo stając się trasą handlową. W następnych wiekach odgrywała kluczową rolę w transporcie towarów do miasta i wpłynęła na jego rozwój miejski.
Nazwa kanału pochodzi od łacińskiego navigium, a barki zwane cobbie woziły niegdyś w górę rzeki sól, zboże i wino do Lago Maggiore. Marmur na Duomo, wydobywany w Candoglia, docierał tędy wodą; ludowa, błędna etymologia wiąże włoskie powiedzenie a ufo (za darmo) z literami A.U.F., Ad Usum Fabricae, malowanymi na barkach zwolnionych z opłat. Dziś na brzegach działają restauracje i sklepy rzemieślnicze.
Obszar jest łatwo dostępny transportem publicznym, z liniami tramwajowymi obsługującymi kilka punktów wzdłuż kanału. Spacerowanie brzegami jest najlepszym sposobem na odkrywanie obszaru, dostępnym przez cały rok dla odwiedzających.
Włoskie wyrażenie „a ufo”, czyli za darmo, wiąże się ludowo z tym kanałem: barki wiozące marmur z Candoglii dla Duomo oznaczano literami A.U.F., Ad Usum Fabricae, i przepuszczano bez cła. Pochodzenie słowa jest w rzeczywistości nieznane, ale anegdota przetrwała. Marmur płynął z Lago Maggiore przez Ticino i kanał do basenu Sant'Eustorgio.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 383 współtwórców z całego świata.