Solarium Augusti

Solarium Augusti była gigantyczną zegarem słonecznym w starożytnym Rzymie, gdzie egipski obelisk służył jako element rzucający cień, zaznaczając czas i daty na marmurowej podłodze. Obelisk, wznoszący się na około 21 metrów wysokości, był głównym elementem tej instalacji astronomicznej i określał to miejsce przez prawie 2000 lat.

Augustusz zlecił budowę tej struktury około 10 roku przed Chrystusem po przywiezieniu egipskiego obelisku z Heliospolis do Rzymu po jego podboju Egiptu. Dzieło łączyło naukę astronomiczną z demonstracją władzy cesarskiej i stało się symbolem rzymskiej kontroli nad terytoriami egipskimi.

Miejsce łączyło codzienną pomiar czasu z symbolizmem cesarskim, pozwalając Rzymianom zaznaczać swoje dni, doświadczając zasięgu cesarza. Ta mieszanina praktycznej astronomii i władzy uczyniła je specjalnym miejscem w codziennym życiu miasta.

Obelisk stoi teraz przed budynkiem włoskiego parlamentu i można go oglądać z zewnątrz, co pozwala odwiedzającym widzieć jego wymiary i szczegóły z różnych kątów. Lokalizacja znajduje się w centrum Rzymu i jest łatwo dostępna pieszo, chociaż odwiedzający powinni wiedzieć, że oryginalna powierzchnia gruntu nie zachowała się.

W określonych datach każdego roku cień obelisku padał w linii prostej w kierunku Mauzoleum Augustusa, tworząc ukryte połączenie między dwiema strukturami cesarskinmi. To precyzyjne wyrównanie nie było przypadkowe, ale częścią celowego planowania, aby manifestować władzę cesarza poprzez środowisko zbudowane.