Parco del Valentino, Ogród publiczny w Turynie, Włochy

Parco del Valentino to park publiczny w Turynie we Włoszech, na lewym brzegu Padu w dzielnicy San Salvario. Zajmuje 421 000 m², a szerokie brukowane i żwirowe alejki wiją się między trawnikami krótkiej trawy, niskimi kamiennymi obrzeżami oraz gęstymi drzewami i krzewami skupionymi po lewej stronie. Teren łagodnie wznosi się ku zalesionemu obszarowi w tle.

Teren należał do szlacheckiego rodu Birago, który zbudował tam willę, dopóki w połowie XVI wieku nie kupił go Emanuel Filibert Sabaudzki. Zamek Valentino wzniesiono w latach 1630–1660 według projektu Carla i Amedea di Castellamonte jako letnią rezydencję Sabaudów. W XIX wieku francuski architekt krajobrazu Barrillet-Dechamps opracował romantyczny plan obecnego parku publicznego.

Średniowieczna osada wewnątrz ogrodu odtwarza piętnastowieczną wioskę piemoncką z budynkami fortecznymi i warsztatami rzemieślniczymi. Konstrukcje powstały w 1884 roku na potrzeby wystawy i posłużyły jako wzór regionalnej architektury historycznej.

Park leży w San Salvario na lewym brzegu Padu, między corso Vittorio Emanuele II na północy, corso Massimo D'Azeglio na zachodzie i via Francesco Petrarca na południu. Alejki są brukowane lub żwirowe, ograniczone niskimi kamiennymi krawężnikami, a teren łagodnie wznosi się ku zadrzewionej części. Przy wejściu do Borgo Medievale kolumna znaczy poziomy wezbrań Padu; najwyższy, 17 października 1839 r., wyniósł 88 cm nad ziemią.

Przy wejściu do Borgo Medievale stoi kolumna znacząca powodzie Padu i poziom wody osiągnięty w parku: największa była ta z 17 października 1839 r., 88 cm nad ziemią, a następnie ta z 16 października 2000 r., 58 cm. Fontanna Dwunastu Miesięcy Carla Ceppiego powstała na wystawę w 1898 r.