Katedra w Mantui

Katedra w Mantui jest głównym kościołem diecezji w historycznym centrum, budowanym w kilku okresach i łączącym elementy z różnych epok. Biała marmurowa elewacja frontowa pokazuje trzy wejścia i cztery kolumny, podczas gdy boczne ściany zachowują gotyckie cechy, a dzwonnica stoi osobno z romańskimi liniami.

Wczesnochrześcijański budynek w tym miejscu spłonął w 894 roku, co doprowadziło do odbudowy w kolejnych stuleciach. Francesco IV Gonzaga zlecił przebudowę w latach 1395-1401 w stylu romańskim, podczas gdy front otrzymał swój obecny barokowy wygląd dopiero w XVIII wieku.

Nazwa pochodzi od świętego Piotra, któremu budowla była pierwotnie poświęcona, zanim stała się siedzibą miejscowego biskupa. Wewnątrz odwiedzający znajdują kaplice boczne, w których lokalni artyści pozostawili swoje dzieła i gdzie ludzie nadal przychodzą się modlić i zapalać świece przez cały dzień.

Kościół otwiera się rano i po południu, chociaż dostęp może być ograniczony podczas nabożeństw. Odwiedzający powinni ubrać się skromnie i mówić cicho, ponieważ to nadal czynne miejsce kultu.

Dzwonnica stoi oddzielnie od głównego budynku i pochodzi z wcześniejszej romańskiej fazy, która pozostaje widoczna. Ta separacja między wieżą a nawą pokazuje, jak struktura ewoluowała przez wieki bez całkowitego usuwania wcześniejszych części.

Lokalizacja: Mantua

Założenie: 1761

Założyciele: Matilda of Tuscany

Architekci: Jacobello dalle Masegne

Styl architektoniczny: Mannerist architecture

Adres: Piazza Sordello

Współrzędne GPS: 45.16071,10.79742

Najnowsza aktualizacja: 5 grudnia 2025 o 23:30