Lapis Satricanus

Lapis Satricanus to żółty kamień z napisem w archaicznej łacinie, odkryty w Satricum. Został pierwotnie ponownie wykorzystany jako materiał budowlany w starożytnej świątyni, zanim został znaleziony podczas prac archeologicznych.

Kamień pochodzi z końca VI lub początku V wieku p.n.e. i został odkryty w 1977 roku podczas prac archeologicznych kierowanych przez C.M. Stibbe. Znalezisko dokumentuje okres, kiedy Rzym formował się jako społeczność i tworzył swoje pierwsze dokumenty pisane.

Napis wspomina grupę towarzyszy poświęconych bogu Marsowi, pokazując jak wczesni Rzymianie wyrażali swoje przekonania religijne w kamieniu. Imię Publius Valerius ujawnia, że pewne rodziny miały znaczenie w swoich społecznościach.

Przedmiot wykazuje zakończenia wyrazów w archaicznej formie, które różnią się od późniejszej łaciny klasycznej, co czyni go głównie cennym dla tych, którzy studiują starożytne języki. Odwiedzający powinni poświęcić czas na uważne zbadanie grawerów i śledzenie starożytnego pisma.

Tekst jest jednym ze starszych znanych napisów łacińskich i daje wgląd w wczesny język Rzymu, zanim przyjął formę klasyczną. To czyni go cennym oknem do tego, jak ewoluowała stara mowa.

Wykonano z: stone

Współrzędne GPS: 41.51667,12.78333

Najnowsza aktualizacja: 11 grudnia 2025 o 12:07