Corno Grande

Corno Grande wznosi się na 2.912 metrów i jest najwyższym szczytem Apeninów, dominując nad krajobrazem Abruzji. Jego północna ściana stromo opada w litych skałach, podczas gdy łagodniejsze zbocza schodzą na południe, tworząc wiele tras dla tych, którzy chcą dotrzeć na szczyt.

Pierwsza zdokumentowana wspinaczka miała miejsce w 1573 roku, gdy Francesco De Marchi i Francesco Di Domenico dotarli na szczyt, oznaczając ważny moment w historii alpinizmu włoskiego. To osiągnięcie przyczyniło się do wzbudzenia zainteresowania wspinaczką w całym regionie i wpłynęło na to, jak ludzie postrzegali eksplorację gór w kolejnych wiekach.

Góra ma głębokie znaczenie dla ludzi w Abruzji i pojawia się często w piosenkach regionalnych i historii lokalnej przekazywanej z pokolenia na pokolenie. Społeczności wokół góry uważają ją za symbol reprezentujący ich więź z ziemią i dziedzictwem.

Kilka szlaków turystycznych prowadzi na szczyt, a zachodnia grań oferuje najtowniejszą trasę z najlepszymi warunkami w miesiącach letnich. Odwiedzający powinni przygotować się na zmienne warunki pogodowe i przynieść solidny sprzęt oraz dobrą kondycję fizyczną.

Lodowiec zwany Calderone znajduje się w podwyższonej depresji na północnym zboczu i jest najbardziej południową formacją lodowcową w Europie. Ten zamrożony relikt przetrwał przez tysiące lat i pozostaje uderzającym przypomnieniem o tym, jak daleko na południe mogą sięgać zimne klimaty.