Domus Aurea, Starożytny pałac rzymski w Monti, Rzym, Włochy
Domus Aurea był kompleksem pałacowym Nerona na wzgórzu Oppius, zbudowanym po pożarze w 64 r. n.e. Zachowany pawilon, około 300 na 190 metrów, leży pod Termami Trajana. Zwiedzający widzi długi mur z cienkich czerwonych i brązowych rzymskich cegieł z trzema górnymi półkolistymi arkadami z ciemnymi metalowymi kratami i trzema dolnymi łukami, jeden z metalową bramą, jeden z ciemnymi drzwiami i jeden z szerokimi metalowymi drzwiami z listwami.
Neron zlecił budowę pałacu od roku 64 po wielkim pożarze, a architekci Severus i Celer ukończyli projekt w cztery lata. Później Trajan kazał zasypać kompleks, by wznieść nad nim swoje łaźnie, co zachowało pomieszczenia pod ziemią.
Nazwa Domus Aurea, „Złoty Dom”, pochodzi od złota płatkowego i cennych materiałów, którymi niegdyś zdobiono wnętrza. Artyści renesansowi, m.in. Rafael, Michał Anioł, Ghirlandaio i Filippino Lippi, kazali się opuszczać na linach, by badać freski; ich podpisy wyryto obok podpisów późniejszych gości, Casanovy i markiza de Sade.
Zwiedzający mogą zwiedzać wybrane pomieszczenia kompleksu archeologicznego tylko podczas wizyt z przewodnikiem, a kaski ochronne są wydawane przy wejściu. Pomieszczenia znajdują się pod ziemią i mogą być chłodne i wilgotne, dlatego zaleca się ciepłe ubranie nawet latem.
Ośmiokątna jadalnia posiadała mechanizm obrotowego sufitu, który obracał się nieprzerwanie, podczas gdy słudzy upuszczali płatki kwiatów i spryskiwali gości perfumami. Grota została ponownie odkryta dopiero w XV wieku, gdy młody mężczyzna wpadł przez dziurę w ziemi i znalazł pomalowane ściany.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 92 430 współtwórców z całego świata.
