San Francesco di Paola, Bazylika mniejsza przy Placu Plebiscytu, Neapol, Włochy
San Francesco di Paola to neoklasycystyczny kościół w półkolu Piazza del Plebiscito, naprzeciw Pałacu Królewskiego. Fasada ma pronaos z sześciu jońskich kolumn z marmuru z Carrary i trójkątny fronton zwieńczony posągami Religii, św. Franciszka z Paoli i św. Ferdynanda. Okrągła sala o średnicy 34 metrów otoczona jest 34 korynckimi kolumnami z marmuru z Mondragone o wysokości 11 metrów i przykryta kopułą na wysokim bębnie, flankowaną dwiema niższymi kopułami.
Joachim Murat nakazał w 1809 roku wyburzenie dawnych klasztorów przy Largo di Palazzo i zlecił Leopoldowi Laperucie portyk z okrągłą salą pośrodku. Po restauracji Burbonów Ferdynand I zamienił tę salę w kościół jako wotum dla św. Franciszka z Paoli; Pietro Bianchi wygrał konkurs w 1817 roku, kamień węgielny położono 17 czerwca 1816 roku, a budowę ukończono w 1846 roku.
Kościół nosi imię św. Franciszka z Paoli, eremity z Kalabrii, którego życie wcielało ubóstwo i pokórę. Dziś odwiedzający mogą uczestniczyć w tej czci, obserwując dzieła religijne, które utrzymują jego pamięć.
Bazylika jest otwarta codziennie dla odwiedzających i znajduje się w sercu miasta na ważnym placu. Odwiedzający powinni wiedzieć, że dostęp może być ograniczony podczas nabożeństw i ceremonii religijnych.
Ołtarz główny, dzieło Anselma Cangiano z 1641 roku, przeniesiono tu w 1835 roku z kościoła Świętych Apostołów. Zdobią go lapis lazuli i kamienie szlachetne, a papież Grzegorz XVI przyznał kościołowi przywilej odprawiania mszy przy ołtarzu zwróconym do wiernych, co było nowością w Neapolu.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 750 współtwórców z całego świata.
