Cima Brenta

Cima Brenta to szczyt górski w Dolomitach Brenty osiągający wysokość 3.151 metrów z wyraźnym ostrym grzbietem na jego południowej stronie. Formacja skalna wyróżnia się swoim kanciastym profilem wśród innych szczytów w regionie.

Pierwsza udokumentowana wspinaczka miała miejsce w sierpniu 1871 r., kiedy Douglas Freshfield i Francis Fox Tuckett dotarli na szczyt z przewodnikiem François Devouassoudem przez lodowiec Vedretta di Brenta. To wczesne wydarzenie wyznaczyło początek alpinistycznej eksploracji regionu.

W 1889 roku włoscy nacjonaliści okazali swój sprzeciw, usuwając austro-węgierską flagę po próbie przemianowania góry na Kaiser Franz Josef-Spitze.

Trasa South Normal zaczyna się w Rifugio Brentei i przechodzi przez różnorodny teren z stromymi partami skalnymi wymagającymi solidnych umiejętności wspinaczki i doświadczenia alpinistycznego. Niezbędne są dobre umiejętności orientacyjne i odpowiedni sprzęt do bezpiecznego pokonania odsłoniętych fragmentów.

Wschodnia ściana skalna prezentuje pionową ścianę z uderzającym pomarańczowym zabarwieniem, które wyróżnia się przy oglądaniu ze ścieżki Via delle Bocchette Alte. Ten charakterystyczny pomarańczowy odcień służy jako rozpoznawalny punkt orientacyjny w krajobrazie dolomitów.