Burano, Zamieszkana wyspa w Lagunie Weneckiej, Włochy

Burano to zamieszkana wyspa na lagunie weneckiej, około 40 minut statkiem wodnym od centrum miasta. Małe kanały przecinają wyspę, otoczone domami w mocnym błękicie, różu, żółci i zieleni odbijającymi się w wodzie.

Tradycja głosi, że Burano założyli uchodźcy z rzymskiego miasta Altino, uciekający przed najazdami Hunów i Longobardów; po raz pierwszy jest poświadczone w 840 roku jako Burani w Pactum Lotharii. Od XIII wieku podlegało podesta z Torcello, a w XVI wieku podesta przeniósł się na Burano. Koronkarstwo igłowe, wprowadzone z będącego pod panowaniem weneckim Cypru, przyniosło dobrobyt aż do upadku handlu w XVIII wieku; w 1872 roku otwarto szkołę koronkarstwa. W 1923 roku Burano przyłączono do gminy Wenecja.

Nazwa Burano pochodzi prawdopodobnie od właściciela ziemskiego imieniem Bu(r)rius lub Borius, a nie od bramy Altino. Koronka igłowa dotarła tu w XVI wieku przez należący do Wenecji Cypr, a w 1872 roku otwarto szkołę koronkarstwa. Na Piazza Baldassare Galuppi, jedynym placu miejscowości, stoją Muzeum Koronki, ratusz, studnia z kamienia istryjskiego oraz posąg kompozytora Baldassare Galuppiego, urodzonego tu w 1706 roku, dłuta Remigio Barbaro.

Linia wodnego autobusu 12 odjeżdża z Fondamente Nove i dociera na wyspę w około 40 minut, z odjazdami co 30 minut. Najlepiej przyjechać wcześnie rano lub późnym popołudniem, gdy jest mniej zwiedzających.

Administracja miasta ustaliła, które odcienie są dozwolone dla każdego domu, a kto chce przemalować, musi złożyć wniosek. Większość budynków ma też mały ogród za domem, gdzie mieszkańcy uprawiają warzywa lub wieszają pranie.