Hekla, Stratowulkan w Rangárþing ytra, Islandia

Hekla to czynny stratowulkan na południu Islandii o wysokości 1491 m, którego górne zbocza i zaokrąglony szczyt poza erupcjami pokrywa śnieg. Jego kształt plasuje się między szczeliną wulkaniczną a stratowulkanem: porównuje się go do przewróconej łodzi, której stępką jest rząd kraterów wzdłuż 5,5-kilometrowej szczeliny Heklugjá, części 40-kilometrowego grzbietu.

Pierwsza udokumentowana erupcja miała miejsce w 1104 roku i pokryła popiołem znaczne obszary Islandii. Od tego czasu wulkan wybuchał ponad dwadzieścia razy, z odstępami między erupcjami zmieniającymi się na przestrzeni wieków.

Hekla oznacza po islandzku „krótki płaszcz z kapturem”, co nawiązuje do chmur często zasłaniających szczyt; wczesne źródło łacińskie nazywało górę Mons Casule. Po erupcji w 1104 roku cystersi rozpowszechnili opowieść, że Hekla jest bramą do piekła, a wiara ta przetrwała do XIX wieku. Wciąż istnieje legenda, że w Wielkanoc zbierają się na niej czarownice.

Odwiedzający mogą znaleźć informacje o warunkach geologicznych i szlakach turystycznych w Centrum Hekla na farmie Leirubakki. Ze względu na nieprzewidywalną aktywność nikt nie powinien podejmować próby wizyty bez aktualnych informacji o bezpieczeństwie i odpowiedniego sprzętu.

W pogodne dni zbocza góry ukazują warstwy lawy i popiołu o różnych kolorach. Barwa zmienia się od czerwonawych przez szare do czarnych tonów w zależności od składu chemicznego osadów.