Adrian Temple

Świątynia Adrian to świętuar ognia zbudowany z kamienia z sześcioma filarami wspierającymi portyk frontowy, który otwiera się na główną salę modlitwy. Duża kopuła pokrywa wewnętrzną przestrzeń, gdzie dedykowana komora świętego ognia stanowi środek struktury.

Kamień węgielny został położony w 1913 roku, a ukończenie budowy opóźniło się do 1917 roku z powodu wyzwań finansowych napotykanych przez lokalną społeczność zoroastryjską. Konstrukcja odzwierciedla zarówno style architektoniczne Qajar, jak i Pahlavi, które zbiały się w tym przejściowym okresie irańskiej historii.

Nazwa świątyni pochodzi od świętego ognia umieszczonego w dedykowanej komorze, widocznego dla odwiedzających przez szklane okna. Ten płomień ma głębokie znaczenie dla społeczności zoroastryjskiej i pozostaje centralnym punktem ich praktyk religijnych i zebrań.

Świątynia znajduje się w Dzielnicy 12 Teheranu i przyjmuje odwiedzających w określonych godzinach, pozostając aktywnym miejscem kultu. Najlepiej sprawdzić warunki wizyty z wyprzedzeniem i ubierać się z szacunkiem, ponieważ jest to czynne miejsce religijne.

Święty ogień został transportowany przez ponad 25 dni z Yazd do tego nowego sanktuarium i jest tu opiekowany od momentu przyjazdu. Ta długa podróż płomienia zaznaczył ważny moment dla społeczności zoroastryjskiej Teheranu i pozostaje częścią ich historii.