Most Khaju

Dwukondygnacyjny kamienny most łukowy rozciąga się na 137 metrów nad rzeką Zayanderud z 23 łukami zbudowanymi z cegły i kamienia. Konstrukcja o szerokości 12 metrów obejmuje dostępne arkady na obu poziomach, podczas gdy sześciokątny pawilon oznacza centralne przęsła. Wyłożone płytkami nisze z geometrycznymi wzorami otaczają wewnętrzne korytarze, a masywne przypory zakotwiczają filary fundamentowe w korycie rzeki.

Shah Abbas II zlecił budowę w 1650 roku na pozostałościach mostu z epoki Timurydów, a ormiański gubernator Allahverdi Khan dostarczył początkowe plany. Inżynierowie Safawidów zintegrowali śluzy w projekcie, aby kontrolować nawadnianie królewskich ogrodów znajdujących się poniżej. Renowacje z dwudziestego wieku wzmocniły fundamenty, podczas gdy późniejsze restauracje zastąpiły niszczejące cegły i wyblakłe elementy dekoracyjne.

Most od wieków służy jako miejsce spotkań towarzyskich, gdzie mieszkańcy piją herbatę i rozmawiają w zacienionych wnękach na niższym poziomie. Arkady tradycyjnie oferowały schronienie przed południowym upałem, podczas gdy centralna platforma funkcjonowała jako trybuna dla wydarzeń publicznych. Perska poezja i muzyka są tu nadal wykonywane, szczególnie w letnie wieczory, gdy rodziny szukają chłodnych kamiennych przejść.

Przyjedź wcześnie rano lub o zmierzchu, gdy zbierają się mieszkańcy, a temperatury są umiarkowane. Dolny poziom często pozostaje suchy, gdy zapory znajdujące się powyżej odprowadzają rzekę, ale platformy widokowe pozostają dostępne przez cały rok. Taksówki i autobusy zatrzymują się w pobliżu ulicy Enghelab, około 500 metrów na południe. Schody łączą poziomy, choć strome stopnie mogą stanowić wyzwanie dla osób z ograniczoną mobilnością.

Kamienne lwy flankują każdy róg konstrukcji, niosąc wyryte podpisy oryginalnych kamieniarzy i murarzy. Te oznaczenia identyfikują perskie i ormiańskie gildie rzemieślników, które pracowały nad różnymi sekcjami. Pod łukami nadrzeczne schody umożliwiają dostęp do koryta rzeki w suchych miesiącach, gdy woda się cofa, odsłaniając ukryte fundamenty.

Lokalizacja: Isfahan

Oficjalne otwarcie: 1650

Długość: 137 m

Szerokość: 12 m

Wykonano z: stone, brick

Adres: Isfahan Province, Isfahan, Khajoo Bridge, JMPM+P8H, Iran

Współrzędne GPS: 32.63667,51.68333

Najnowsza aktualizacja: 10 grudnia 2025 o 12:51