Rajarani Temple, Świątynia hinduistyczna w Bhubaneswar, Indie

Świątynia Rajarani to hinduska świątynia zbudowana z piaskowca o wysokości 18 metrów z centralnym sanktuarium i otaczającym dziedzińcem. Zewnętrzne powierzchnie wykazują skomplikowane rzeźby w kamieniu przedstawiające bóstwa, kobiety i mitologiczne opowieści rozmieszczone w różnych sekcjach.

Świątynię datuje się na połowę XI wieku n.e. na podstawie stylu rzeźbiarskiego i architektonicznego; Brown i S. K. Sarasvati (1953) umieszczają ją między XI a XII wiekiem, pomiędzy świątyniami Lingaraja i Mukteshvara. Tylko Fergusson przypuszczał, że budowę rozpoczęto w 1105 r. n.e. Badacze przypisują ją królom i królowym Somavamshi, którzy przybyli z Indii Centralnych do Orisy, a jej wieże przypominają te z Khajuraho.

Nazwa Raja Rani pochodzi od żółtego i czerwonego piaskowca, zwanego lokalnie raja i rani. Świątynię nazywa się „świątynią miłości” z powodu erotycznych rzeźb par; jej smukłe nayiki odwracają się od ascety, trzymają gałąź, przeglądają się w lustrze, zdejmują bransoletę z kostki lub grają na instrumencie. Departament turystyki Odishy organizuje tu co roku w dniach 18–20 stycznia festiwal muzyczny Rajarani, z równym udziałem muzyki hindustańskiej, karnatackiej i odissi.

Świątynia jest płatnym zabytkiem utrzymywanym przez Archaeological Survey of India. Stoi na podwyższonej platformie z trzema profilami, więc trzeba pokonać kilka stopni. Portal jagamohana naprawiono w 1903 r. po zawaleniu; jego wnętrze jest gładkie i ukończone. Sanktuarium ma wewnątrz około 3,12 m z boku.

W sanktuarium nie ma żadnego wizerunku, dlatego świątynię zalicza się do śiwaickich tylko na podstawie nisz. Najlepiej zachowane rzeźby to ośmiu strażników kierunków (ashtadikpalas) na środkowej fasadzie kaniki; posąg Varuny jest nietknięty i wyróżnia się zdobieniami ciała, fryzurą i wyrazem twarzy.