Lakshminarayana Temple, Hosaholalu, Świątynia hinduska w dystrykcie Mandya, Indie

Świątynia Lakshminarayana to XIII-wieczna świątynia Hoysala w Hosaholalu o kwadratowym planie i czterokondygnacyjnym wimanie Vesara. Jest to trikuta wimana: tylko centralna sanktuarium poświęcona Narajanie ma wieżę, podczas gdy południowa sanktuarium Venugopali i północna Lakszmi Narasimhy łączą się ze wschodnim ranga-mandapą. Budowla z mydłowca stoi na platformie jagati z dekoracyjnymi słoniami w narożach, która podnosi ją o 4,5 stopy i zapewnia obejście pielgrzymkowe.

Król Vira Someshwara z dynastii Hoysala zlecił budowę tej świątyni w 13. wieku, w okresie aktywnego budowania dużych struktur kamiennych w regionie. Konstrukcja odzwierciedla praktyki architektoniczne charakterystyczne dla tego czasu.

Ściany świątyni wykazują rzeźbione panele z kamieniu przedstawiające sceny z Ramajany i Mahabharaty, a także obrazy bogów i tancerek. Te rzeźby opowiadają starożytne historie i pokazują, jak sztuka i wiara były tu głęboko powiązane.

Hosaholalu leży około 60 km na południowy wschód od Hassan i 45 km na północny zachód od Mysore. Świątynia stoi na jagati podniesionej o 4,5 stopy (1,4 m), z dekoracyjnymi słoniami w narożnikach; platforma wystaje daleko poza mury i tworzy obejście procesyjne. Przejdź je zgodnie z ruchem wskazówek zegara, w kierunku, w którym opowiadane są fryzy epickie.

Świątynia nie ma inskrypcji fundacyjnej; datowanie na 1250 r. n.e. opiera się na porównaniu jej rzeźby i architektury z zabytkami hoysala w Javagal, Nuggehalli i Somanathapura. Krytyk sztuki Gerard Foekema umieszcza ją w drugiej fazie budownictwa hoysala, w XIII-wiecznym „nowym stylu”.